terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                          thema-logisch

naar deel overzicht     aspie 1 - 100    chrono 20 t/m 29 jaar     thema relatie met ouders

 

03-04-2016

gebrek aan moederliefde, 1e idee

 

94 C 1968

 

Toos (mijn moeder) verloor haar vader toen ze 6 jaar oud was. Haar moeder kon de situatie niet goed aan en werd opgenomen in een verpleeginrichting. De kinderen (1 oudere broer, 2 jongere zussen en 1 broer van nog geen 1 jaar) werden bij familie ondergebracht. Toos praatte daar niet over. Alles wat ik wist kwam door losse opmerkingen. Pas na haar dood leerde uit uit een fotoboek dat het gezin in 1926 (Toos was toen 13) weer (definitief) bij elkaar kwam.

 

Door haar gedrag en uitspraken kreeg ik het gevoel dat ze eigenlijk nooit liefde had gevoeld. Vaak zei ze: “natuurlijk hou ik van jullie precies evenveel, want zo zijn moeders”, of “ik ben niet gek zoals mijn moeder”. Mijn indruk was, dat ze van zichzelf hield, van zichzelf, van zichzelf en, o-ja, van ons natuurlijk want wij waren haar zoons. Alsof ze maar besloten had van zichzelf te houden want dan was er tenminste nog iemand die van haar hield. Voor mij kwam het allemaal te gemaakt over, als toneelspel, alsof ze zichzelf er steeds moest herinneren hoe het hoorde. Haar liefde leek niet echt, en vaak overdreven.

 

In 1976 ging ik werken bij Fokker, en kreeg een bureau in de groepskamer met 6 andere collega's. Ik praatte toen niet over mijn moeder. In circa 1979 kwam ik met 2 collega's op op een kamer terecht. In dit kleinere gezelschap begon ik af en toe te praten over mijn moeder. Een collega vond het duidelijk vreemd dat ik blijkbaar niet zo erg veel van haar hield. Hij vond dat elke moeder liefde verdiende. Langzaamaan begon ik te twijfelen aan mijn gevoelens: was ik gevoelloos?

 

Toen ik in 1989 een brief van haar ontving, waarin ze schreef mij niet meer te willen zien tenzij ik zou veranderen op de door haar gewenst manier, ben ik gestopt met haar te bezoeken.

 

Toen ik in circa 1999 (na haar dood) haar jongste zus bezocht hoorde ik die tante zeggen: “mijn moeder was niet gek, ze was zeer intelligent”.

 

Daar wist ik geen antwoord op.