terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 401 - 500        chrono 71 jaar        64 A4 autistisch: overig

 

10-05-2017

dialect in muziek herkend

 

421 A4 2017

 

Bij een avond waarin klassieke muziek werd gedraaid, werd er een soort muziek-quiz gehouden. Het stuk was een strijkkwartet. De vraag was wat dit was, en diegene die het eerste het juiste antwoord gaf zou een USB-stick met klassieke muziek krijgen. Ik dacht aan meerdere quizzen die ik op de radio had gehoord, waarbij ik vaak de muziek wel vaag herkende, maar nooit goed de precieze naam wist. Bovendien was ik bij de meeste quizvragen te langzaam met mijn reacties.

Na enige tijd kwam bij mij de ingeving op, dat dit stuk me deed denken aan een requiem, mogelijkerwijs van W.A. Mozart. Vaag kwam de afbeelding van een masker bij mij op: een soort dodenmasker. Daar er nog niemand iets gezegd had, zei ik toen “het requiem van Mozart”. De muziek werd gestopt en mij werd gevraagd te herhalen wat ik gezegd had. Ik herhaalde “het requiem van Mozart”, en tot mijn verbazing bleek dat juist.

Terwijl het stuk weer werd gestart, en nu helemaal tot het eind, begon ik te bedenken hoe het kon dat mijn antwoord correct was. Langzaamaan begon ik me te realiseren dat ik, naast de gedraaide muziek, dezelfde noten hoorde maar dan veel luider. Alsof ik in mijn hoofd een andere uitvoering hoorde van hetzelfde stuk. In mij gedachten kwam toen op dat dit misschien wel als een muziekuitvoering in een ander dialect kon worden beschouwd. En tijdens mijn leven had ik bemerkt dat ik vrij snel andere dialecten (ook van vreemde talen) kon volgen. Alsof mijn hersenen deze woorden meteen vertaalden in de hoofdtaal. Bijvoorbeeld: ik verstond Zwitsers die Schweizerdütsch met elkaar spraken tamelijk snel, terwijl Duitsers en Oostenrijkers er niets van konden volgen. Maar ikzelf bleef Duits spreken, zodat ik kon “vertalen” wat er gezegd werd voor diegenen die het niet verstonden.

 

Kon het zijn dat mijn brein hetzelfde deed met die muziek: omzetten in een bekende uitvoering? Verder denkend kwam ik tot de slotsom dat ik deze uitvoering nog nooit eerder had gehoord, maar in de film “Amadeus” wel de gebruikte delen had gehoord. En die delen werden zeer vaak op de radio gedraaid.

 

Na afloop ging ik naar de presentator en zei dat over “dialect”. Hij antwoordde direct: “ja het is natuurlijk hetzelfde idioom”. Zijn verdere opmerking was dat hij dit stuk had uitgekozen omdat bij deze kleine bezetting de melodie veel beter te horen was, omdat deze zo niet verloren ging in het geweld van een compleet en groot orkest. Toen begreep ik ook waarom de andere aanwezigen (met hun grote kennis van de klassieke muziek, zoals al eerder was gebleken) dit stuk niet zo snel hadden herkend.

Dat alles overtuigde mij er van dat ik de juiste verklaring had gevonden voor mijn (toch wel) snelle antwoord op deze quizvraag.

 

Het lijkt er dus op dat mijn hersenen niet alleen de binnenkomende geluiden NIET uitfilteren, maar soms ook iets (uit mijn geheugen) toevoegen, dan wel ook NIET uitfilteren.