terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 1 - 100        chrono 0 t/m 9 jaar        63 A3 autistischr: gedrag & contacten

 

21-09-2016

slecht contact met oudere broer

 

81 A3 1953

 

Toen ik tijdens mijn studietijd eens (circa 1971?) bij een gezin als oppas heb gefungeerd, was ik verbaasd te constateren dat de 3 kinderen elk precies bijhielden hoe laat de anderen naar bed gingen. De 1e ging door mijn onoplettendheid bijna een half uur te laat naar bed. Toen de bedtijd van de 2e bijna een half uur overschreden was, stond de 1e boven aan de trap te roepen dat de volgende nu ook naar bed moest. De 3e hield zich daarna rustig, maar toen haar bedtijd ook bijna met een half uur was overschreden, stonden er 2 jongens boven aan de trap te schreeuwen dat het nu haar tijd was om naar bed te gaan.

 

Tijdens mijn jeugd had ik zoiets niet meegemaakt. Mijn oudere broer en ik werden tegelijkertijd naar bed gestuurd. In ieder geval vanaf 1953, toen we op dezelfde kamer sliepen. Ons jongere broertje werd toen geboren, en die kreeg een eigen kamer.

Was de oorzaak daarvan misschien wel het feit dat we toen even groot waren? Want pas nadat mijn oudere broer niet meer verder groeide (en ongeveer even groot was als mijn vader) werd ik zelfs groter dan hij. Dat zal wel ongeveer vanaf 1960 geweest zijn.

In 1962 verhuisden we naar een groter huis, waar we alle 3 een eigen kamer hadden.

 

Na die oppas-sessie ging ik nadenken over onze bedtijd van vroeger. Was dat een reden dat het contact met mijn oudere broer zo slecht was. Voelde hij zich “gepakt”? En had hij de indruk dat ik daar iets mee van doen had gehad?

 

Dan was er ook nog de kwestie van het overslaan van de 5e klas door mij. Daardoor kwam ik in dezelfde klas als hij terecht, terwijl hij nooit was blijven zitten. Hadden de opmerkingen van mijn vader over “jij kunt dat minstens even goed als M” hem gekwetst?

Wilde hij mij duidelijk maken dat hij de oudste (en dus de wijste) was?

Lange tijd dacht ik dat dat wel de reden zou zijn, maar ik kon er niet toe komen om dat uit te praten.

 

Na mijn diagnose veranderde dat: autisme leek een belangrijke reden. Zoals: mijn moeder die dat niet doorhad, mijn eigen autisme, en misschien ook wel wat autisme bij mijn oudere broer. Maar daarover kan ik niet echt oordelen, want het contact is al sinds meerdere jaren verbroken, ook met andere familieleden.