terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 101 - 200           chrono 70 jaar                    63 A3 autistischr: gedrag & contacten

 

13-07-2016

begeleiding

 

102 A3 2016

 

Sinds ik de diagnose heb gekregen, krijg ik begeleiding. Door die begeleiding verwachtte ik snel wat dingen te leren, maar ik ben me onzekerder gaan voelen doordat ik nu merk dat ik niet alles kan. Ik dacht dat ik alles wel wist en dus goed voor mezelf kon zorgen, maar nu heb ik al vele signalen ontvangen die het tegendeel suggereren.

 

Zo bleek na het evalueren van de thuissituatie dat ik in huis wel alles goed voor elkaar had, maar de situatie van mijn woonomgeving had ik “weggemoffeld”. Pas na wat doorvragen van mijn begeleidsters kwam naar buiten dat ik in Oirschot verkeerd zat. Ik was volledig in een isolement geraakt, maar daar had ik mij voor afgesloten. De suggestie om een andere woonomgeving te zoeken bracht me in verwarring: waar heen? Dit resulteerde in de verhuizing naar een aanleunwoning bij een een verzorgingshuis, maar in een zelfstandige woning. In dit complex worden echter veel activiteiten georganiseerd. Daar ben ik voorzichtig wat aan gaan meedoen, en met succes, deze website is daar een voorbeeld van.

 

Het bezoek aan de oogarts bracht zaken aan het licht die ik niet goed afhandelde: ik interpreteerde de gegeven aanwijzingen niet correct, wat tot foutieve conclusies leidde. Door de begeleiding kwam dit aan het licht, en werden de problemen opgelost die daardoor waren ontstaan.

 

Ook kreeg ik aanwijzingen t.a.v. persoonlijke verzorging, waardoor ik merkte dat mijn routines waren gebaseerd op verouderde aannames en ingeslopen gemakzucht.

Daarbij werden vragen actueel als: wat heb ik niet opgepikt van gegeven aanwijzingen? Hoe moet ik dingen aanleren als ik niet weet wat ik niet geleerd heb?

 

Doordat ik stress-situaties zoveel heb vermeden (zie fragment 82), heb ik geen ervaring over hoe er mee om te gaan. En ik heb ook nog weinig inzicht in de situaties waarin ik met stress te maken kan krijgen.

 

Zo ook toen er bij een onderzoek bij de huisarts hartritmestoornis werd geconstateerd. Dit resulteerde in een onderzoek bij de afdeling cardiologie in het ziekenhuis, het maken van een hart-echo + de uitslag. De uitslag telefonisch zou stress kunnen veroorzaken ( als bij huidkanker), de echo maken zou opmerking van uitvoerende kunnen opleveren met als gevolg stress. Ik dacht eerst dat ik dat wel even zelf kon afhandelen, maar mijn begeleidster suggereerde om dat toch maar wat voorzichtiger aan te pakken. Toen de afspraken waren gemaakt, begon het tot me door te dringen dat dit een veel beter aanpak was.

 

Voortaan zou ik beter eerst kunnen vertellen wat er zou gaan gebeuren, vooraleer ik een beslissing zou nemen om dat zelfstandig af te handelen. Pas als ik beter om heb leren gaan met stress, kan dit geleidelijk aan misschien veranderen.