terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 1 - 100        chrono 65 t/m 69 jaar        63 A3 autistischr: gedrag & contacten

 

10-03-2016

presentatie

 

02 A3 2014

 

Tijdens de cursus “Ik en autisme”, werd ook de opdracht gegeven: maak een presentatie over jezelf. Als je het kunt opbrengen, mag je die geven.

 

Ik heb toen de volgende presentatie gegeven:

 

Tijdens mijn carrière bij Fokker werd al gauw mijn zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde ondermijnd. Meer en meer kreeg ik het gevoel er niet bij te horen, en mijn collega's leek mijn ideeën waardeloos te vinden. Toen na 10 jaar er wat verschuivingen in de afdeling plaatsvonden, werd Jack de chef. Hij plaatste mij in een andere kamer waar andere collega's zaten die qua werk beter bij mij pasten. Maar echt het gevoel dat ik erbij hoorde kwam niet. Geleidelijk aan werd de situatie beter. Jack stuurde mij naar een cursus over leidinggeven (wat ik niet ambieerde, maar wat wel binnen zijn mogelijkheden lag), waardoor ik misschien zou ontdekken wat het probleem was. Ik kreeg toen het adres van een psychotherapeute, die mij hopelijk kon helpen. Na ca. 2 jaar therapie had ik weer wat hoop op een betere toekomst. Ik werd ook lid van een alleenstaanden club. Daar ontmoette ik een vrouw, met wie ik goed bevriend raakte, en tenslotte ging samenwonen. Na 10 jaar - toen ik gestopt was met werken - liep de relatie toch stuk. Ik was weer alleen.

 

Vorig najaar zei mijn toenmalige werkster: "dat doe je toch wel een beetje autistisch". Na wat rond zoeken op internet om er achter te komen wat autisme is, herkende ik steeds meer dingen die in mijn leven speelden. Na een bezoek aan het A.I.C. in Oirschot, legde ik de huisarts mijn bevindingen voor. Zij heeft toen meteen een onderzoek bij de ggz in Eindhoven aangevraagd. Enkele maanden later kreeg ik de diagnose: Autisme spectrum stoornis, in lichte gradatie.

 

Door de cursus (ik en autisme) en wat andere informatie werd ik veel wijzer. Plotseling kwam de gedachte bij mij op dat de overwegend negatieve gevoelens die ik bij Fokker had gevoeld in 2 delen konden worden gesplitst: de contacten met sociale achtergronden en die met werk-gerelateerde besprekingen. De verhouding lag waarschijnlijk op 95/5%. De sociale contacten waren vervelend. De werk-contacten waren veel beter. Toen begon me duidelijk te worden dat de werk-contacten toch wel veel waardering hadden opgeleverd, maar door de vele negatieve gevoelens bij de sociale contacten raakten ze op de achtergrond. Als ik nu die contacten opnieuw analyseer, dan blijkt de waardering veel groter dan ik toen meende te voelen.

 

Dat de sociale contacten slecht liepen is het gevolg van mijn autisme, en dat is niet mijn schuld!

Dit alles bijeen geeft mij een groter gevoel van eigenwaarde en meer zelfvertrouwen dan ik vroeger had. Het gevoel dat mijn leven eigenlijk niet meer de moeite waard is, lijkt langzamerhand plaats te maken voor hoop op een gelukkiger toekomst........

 

 

Toen ik deze laatste woorden intikte voelde ik dat mijn wangen nat waren: ik had de tranen in mijn ogen, en ik kon een paar minuten niet meer verder.