terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht            aspie 401 - 500         chrono 71 jaar          thema gezondheid

 

03-10-2017

onnodig schuldgevoel?

 

482 G 2017

 

 

 

Toen onlangs het zorgteam al vroeg in de ochtend langskwam, werd de opmerking gemaakt dat ze al wat eerder waren langs geweest, maar dat ik blijkbaar nog lag te slapen. Meteen begon ik in gedachten excuses te maken voor het feit dat ik blijkbaar te laat was opgestaan. Maar dat zei ik niet hardop.

 

Later kwam plotseling de gedachte bij mij op: “maar ik ben er toch niet voor het verplegend personeel, maar zij zijn er voor mij”. Tegenstrijdige woorden, maar wat was nou juist?

Was dat schuldgevoel terecht?

 

Als alle mensen geen zorg meer nodig zouden hebben, dan was er niets meer te doen in de zorg: geen zorg = geen werk, geen inkomsten, en dus geen plezier meer in het helpen van mensen. En dat laatste is iets dat ik zelf niet heb, maar de mensen die in de zorg werken (over het algemeen) wel! Anders zouden ze wel een andere bezigheid zoeken.

En dat verklaart ook waarom ze allemaal zo opgewekt zijn bij het binnenkomen.

Dus ik hoef me niet schuldig te voelen. Ik ben hen niet tot last.

En dat gold dus ook in het ziekenhuis.

 

Maar waar komt dat schuldgevoel vandaan?

 

 

Toen ik dit fragment een dag later overlas, vroeg ik me af of ik dit zo wel aan iemand anders had durven of kunnen vertellen. Of was dat gemakkelijker gegaan door het in te tikken op de computer. Dan lijkt het net of je het alleen toevertrouwt aan jezelf en niemand anders. En dan wat later ( na fatsoeneren en gladstrijken ) ben je er wat aan gewend. Dan wordt publiceren een wat eenvoudiger te nemen beslissing. Naar de verwondering is gebleven.