terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                             thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 1 - 100        chrono 20 t/m 29 jaar         thema hobby

 

28-06-2016

vogelaanvaring in de Alpen

 

48 Z 1972

 

vluchtnr 865 dd. 5-8-1972 Königsdorf Bocian

 

Op een mooie vliegdag in het weekeind was ik vanuit München meegekomen naar het vliegveld bij Königsdorf, met enkele leden van de studenten-zweefvliegclub München. Martin vroeg of ik met hem mee wilde die dag. Om meer kans te hebben op het bereiken en vinden van thermiek besloten we om een sleepstart naar de bergen te nemen, circa 10 km naar het zuiden. Dat zou wat meer kosten, maar dan hadden we meer kans op een mooie en lange vlucht. Direct na het loskoppelen vonden we al een stevig thermiekbel die ons snel omhoog bracht. Daarna zetten wij koers naar de Alpen, die in de verte al uitnodigend stonden lonken. Het beloofde een prachtige vlucht te worden.

We zagen onder ons al vele wandelaars lopen, sommige ploeterend over steile en hobbelige paden, maar wij zaten lekker ontspannen in onze stoeltjes en lieten de thermiek zijn werk doen. Bij een hogere bergtop zaten al veel toeristen bij het “Gipfelkreuz” van het uitzicht te genieten. Toen we op minder dan 50 meter op hun hoogte voorbij kwamen gevlogen begonnen ze enthousiast te zwaaien. Voor hen waarschijnlijk een unieke gebeurtenis: een zweefvliegtuig zo dichtbij dat ze ons makkelijk konden zien zitten. We hebben toen enkele keren langs die top gevlogen, en bij de 3e keer zaten er velen klaar met een camera. We stelden ons voor dat je een spervuur van geklik kon horen van al die sluiters. Iemand hield een blikje limonade opgestoken en wij staken onze drinkflessen op: ein prosit!

Al verder vliegend kwamen we in de buurt van de Zugspitze, de hoogste top van Duitsland (toen nog de BRD West-Duitsland). Ook nog even om de hoek boven Oostenrijk gevlogen om onze vlucht echt internationaal te maken. Een eindje verder kwam een adelaar met ons meevliegen in de thermiek. Die draaide de zelfde kant op als wij en steeg even snel. Onze snelheidsmeter wees een snelheid aan van 85 km/uur, wat op een vlieghoogte van circa 3000 meter een ware luchtsnelheid betekent van meer dan 100 km/u. De vogel was volgen Martin een steenarend, die een vleugelspanwijdte kan hebben van 2 meter. Na enige cirkels vloog de vogel de thermiekbel uit, maar kwam toen plotseling in omgekeerde draairichting weer terug in de thermiekbel. Een frontale botsing was het gevolg, een goed hoorbare en voelbare klap. Ik meende vanuit mijn ooghoeken gezien te hebben dat de vogel de vleugel ongeveer 2 meter van de tip op de bovenzijde had geraakt. Maar het leek een schampschot te zijn geweest. Het dier daalde snel naar beneden in cirkels en verdween al gauw uit ons zicht. We zagen geen schade en alles leek normaal te functioneren. Opgelucht dat wij er ongeschonden uit waren gekomen, zetten we onze vlucht voort. (Na de landing op het thuisveld konden we geen enkele schade vinden, zelfs geen bloedvlekken of vogelveren). De weg terug naar Königsdorf hebben we rustig gevlogen en zijn tenslotte na een vlucht van 120 km afstand en een tijd van 6 uur en 41 minuten weer veilig geland. De schrik was toen wel over, maar we hadden wel even wat te vertellen!

Als zweefvlieger wordt je geleerd om je draairichting in een thermiekbel altijd aan te passen aan de al aanwezige vliegers. Maar deze vogel had ons nog eens laten zien dat die les altijd opgevolgd moet worden.