terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch               chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht            aspie 401 - 500         chrono 71 jaar          thema gezondheid

 

28-08-2017

eerste opname in ziekenhuis, kort overzicht

472 G 2017

Toen ik donderdag 27 juni naar het ziekenhuis zou gaan, voor een operatie, leek mij dat uit de verhalen een kleine operatie 
te zijn: twee sneetjes in de lies, een of twee nachten in het ziekenhuis en dan weer naar huis.
De werkelijkheid was 3 weken ziekenhuis en drie operaties en erg veel stress. Nu al ruim een week revalideren en
mijn leven begint weer een beetje normaal te worden (voor zover het leven van een autist normaal genoemde mag worden.
Maar het is wel het leven waaraan ik gewend ben.).
Eerste week was 7 nachten ziekenhuis na een spoed-opname om 5 uur 's ochtends t.g.v. een trombose-voet ontstaan
door het stoppen met bloedverdunners.
Veel pijn, behandeling in de röntgenafdeling donderdag 's ochtends 10 uur, 's middags om 4 uur, vrijdagochtend om 9 uur
en 's middags om 4 uur. Toen bleek het probleem van de trombose eindelijk verholpen en werd ik overgeplaatst naar een
normale verpleegafdeling.
Daar lagen nog 3 andere patiënten. En dat bleek erg veel stress te veroorzaken, nadere details volgen nog in een volgend
fragment.
Ik heb op die normale verpleegafdeling 5 nachten doorgebracht en werd daarna voor enkele dagen naar huis gestuurd,
tot dat de operatie zou plaatsvinden die oorspronkelijk gepland was.
Die 5 nachten thuis werd een gevecht met het slangen-monster van mijn katheter, hetgeen eindigde in een natte droom
oftewel beter gezegd een natte nachtmerrie van een waterbed met een zeiknatte molton boven de waterdichte bovenkant
van de waterzak. Excuses voor de wat “plastische” uitdrukking van deze episode, maar zo houd ik er de moed maar in.
Daaropvolgend: 2 dagen later weer naar het ziekenhuis voor de ( uitgestelde) operatie, waarbij er wel meteen de al voorziene
operatie aan mijn knieën bij genomen zou worden. Dus een dubbele operatie.
Dat leverde weer 8 nachten in het ziekenhuis op waarna ik naar huis kon om thuis verder te revalideren. Ik ben nu ruim een week thuis: geleidelijk aan begint de kluwen van gedachten in mijn hoofd wat te ontwarren. Ik kan
weer ná-denken over de dingen die gebeurd zijn en die los zien van de zaken die ik moet vóór-denken over wat er moet
gaan gebeuren.
Het eten, zoals ontbijten, middagmaal en klaar maken van mijn avondmaal lijkt redelijk goed te lukken
maar de medische zaken laat ik over aan het zorg-team van Vitalis want dat wordt te veel.
Ik begin nu maar met het eerste fragment over deze ziekenhuis-opname. Op een later moment zal ik met meer
details verslag doen over de medische behandeling en over de prikkels die ik heb moeten doorstaan, zie fragment 459.
Ik vermoed dat het nog wel enkele weken zal duren voor ik deze enigszins op orde heb gekregen. Na het vertellen van dit korte overzicht kreeg ik als opmerking: “Nou, je heb het flink voor je kiezen gehad”.
Mijn reactie was: “ik had niks te kiezen, want het gebeurde gewoon”. Dat leverde een glimlach op, dus mijn gevoel voor
humor lijkt nog wel aanwezig!