terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:         aspie-logisch              chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 301 - 400         chrono 35 t/m 39 jaar      thema werk

 

04-05-2017

dubbele precisie

 

391 F 1981

 

Mijn chef vond mijn “behoefte” aan precisie overdreven. Ik was ervan overtuigd dat hij mij een mierenneuker vond. Hij zei eens dat de uitkomsten van berekeningen steeds zouden aangeven dat de weerstand van het vliegtuig bij slippen zouden verminderen, waardoor het vliegtuig in dat geval zou gaan stijgen. Ik heb hem toen meteen gezegd dat bij berekeningen met de laatste versie van mijn programma dat niet meer het geval was. En de reden daarvan was dat ik de berekeningen met dubbele-precisie (= 12 decimalen i.p.v. de gebruikelijke 6 decimalen) liet uitvoeren. Toen ik hem liet zien dat die verandering had gewerkt, zei hij iets in de trant van: “wat vervelend dat dat allemaal nodig is”. Want zo kon hij niet meer even snel met hoofdrekenen is uitrekenen. Hij bedoelde met dat hoofdrekenen het gebruik van een rekenliniaal, wat door de jongere generatie smalend de “gokstok” werd genoemd. Rekenapparaatjes (of “zakjapanners”) vond hij al te lastig. Ik vond hem ouderwets, en bedacht dat hij nog vasthield aan zijn oude status. Want hij had vóór mij deze berekeningen gemaakt. Maar van computers had hij geen verstand.

Deze discussie vond plaats op mij kamer, met de deur naar de gang open. Dus niet alleen mijn kamergenoten waren getuige van mijn commentaar.

Dat zal waarschijnlijk ook wel hebben bijgedragen aan mijn “isolement” t.g.v. de angst om met mij in verband te worden gebracht, en de daarmee gepaard gaande mindere kans op promotie.

 

Toch merkte ik dat hij geleidelijk aan mijn manier van precisie begon te accepteren. Want enige tijd later luidde zijn reactie op een opmerking over precisie tot de uitspraak: “wat vervelend dat al dat gereken toch wel nodig is”. Maar of dat ook bij mijn collega's doordrong betwijfel ik.