terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:         aspie-logisch              chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht     aspie 1 - 100          chrono 40 t/m 49 jaar      thema werk

 

15-01-2016

binnenkleppen F.27

 

35 F 1988

 

Evert Jesse, een medewerker van de afdeling Voorontwerp, kwam mij vragen wat ik vond van het idee om de binnenklep van de F27 even ver uit te draaien als de buitenklep. Dat zou volgens mensen van de afdeling marketing een verhoging van de draagkracht opleveren, en dus een verlaging van de minimum snelheid bij gelijk gewicht. Na enig nadenken zei ik dat dat niet zo'n goed idee was: ik had eens een rapport gelezen over waarom de uitslag van de binnenklep was verminderd. Bij mij weten was dat om een besturingsprobleem op te lossen. Ik wist niet meer welk rapport dat was, maar misschien kon ik het weer vinden. Evert wilde dat rapport graag hebben en vroeg mij of het nog terug zou kunnen vinden.

 

Toen ik het rapport weer opgespoord had, werd me ook weer duidelijk waarom de actie geen (of zeer weinig) winst in maximum draagkracht zou opleveren. Bij het terugdraaien in 1958 was tot verbazing namelijk bijna geen verlies in maximum draagkracht opgetreden, hoewel men dat wel verwacht had. Een verklaring hiervoor werd niet gegeven, maar de beschrijving wekte de indruk dat men dat toen niet begreep en dankbaar accepteerde. Het besturingsprobleem was echter wel afdoende opgelost.

 

Het weer uitdraaien van de binnenklep zou dus niet de beoogde winst in draagkracht opleveren, en bovendien een ernstig besturingsprobleem terugbrengen. Voldoende reden om de afdeling marketing te overtuigen van de afwijzing van hun voorstel. Het bleek toen dat ze al bezig waren om deze “verbetering” aan klanten aan te bieden! Dat moest dus meteen teruggeroepen worden.

 

 

Gelukkig werd dus in de bibliotheek deze informatie bewaard. Maar als er niet in de verzameling rapporten wordt gekeken, zal deze kennis in de vergetelheid raken. Helaas heb ik te vaak gemerkt dat de meeste mensen niet of nooit de bibliotheek raadplegen.

 

Ook een geluk (voor Fokker) was dat Evert op mijn negatieve reactie niet meteen maar wegliep met het idee dat ik altijd pessimistisch was en dat verder ingaan op mijn ideeën tijdverspilling was. Dat was de reactie (zo begon ik te beseffen na de diagnose) die vaak gebeurde als ik wat terughudend reageerde.