terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                          thema-logisch

naar deel overzicht     aspie 301 - 400      chrono 10 t/m 19 jaar       thema diversen

 

21-12-216

schietschijf

 

334 D 1956

 

Nu ik mijn herinneringen aan een nauwkeuriger onderzoek onderwerp, komt het bij me op dat ik 2x als een soort “schietschijf” ben gezien: in 1956 & in 1968.

 

In de zomer van 1956 hoorde ik een paar stemmen van anderen, die achter de garagedeur van de buren leken te komen. Ik stond in onze tuin en probeerde er achter te komen wat er aan de hand was. Daarbij keek ik naar die schuurdeur, maar ik zag niets. Misschien stonden ze achter de (openstaande) deur. Plotseling voelde ik de stoot of klap op mijn buik, en ik meende een zachte plof te horen. Direct daarna wat gelach dat van achter de garagedeur leek te komen. Daarna was het stil. Ik zag niks en draaide me daarna om en liep weg. Ik hoorde er immers toch niet bij.

 

De tik in mijn maag liet me niet los. Ik had wel eens gehoord dat de oudste van de 2 buurjongens een luchtbuks had, en daarmee wel eens schoot. Kon het zijn dat ik geraakt was door een kogeltje uit die luchtbuks, afgeschoten van achter die garagedeur, door de spleet tussen de deur en de muur? Dat leek te kloppen met het geluid daarna. Ik was dan een prima “doel” geweest, en door de struiken kon ik niet precies zien wat er in die andere tuin gebeurde. Dat zou dan betekenen dat er doelbewust op mij gemikt was, met de wetenschap dat dat kogeltje geen verwonding zou veroorzaken? Ot, althans, de aanname dat het geen kwaad kon?

 

De 2e keer was in het najaar van 1968. In had een kamer in een studentenhuis, aan het einde van een gang. De deur van mijn kamer zat in de smalle muur aan het einde van de gang. Op een dag ontdekte ik een gaatje in de deur, dat er eerder niet geweest was. Nader onderzoek leerde dat er ook zo'n klein rond gaatje aan de buitenkant zat. Toen ik in mijn kamer wat meer geen rondkijken ontdekte ik in het vensterglas een klein sterretje, niet direct zichtbaar achter de vitrage. Dat sterretje leek precies in het verlengde van de gaatjes in de kamerdeur: door de deur geschoten en daarbij achter de deur tegen het raam? Toen ik verder nadacht realiseerde ik mij dat de mogelijke baan van dat kogeltje ongeveer boven mijn bureau langs ging, en wel dicht bij de plek waar mijn hoofd zich soms bevond als ik aan mijn bureau zat!

 

Nogmaals goed onderzoek leverde geen kogeltje, maar mijn kamerdeur zat nooit op slot. Dus als er vanaf de gang geschoten was had de schutter direct in mijn kamer kunnen kijken of er iets verkeerds gebeurd was en eventueel het kogeltje meenemen. Het sterretje had hij dan mogelijk niet gezien door de vitrage. Wegsluipen en zwijgen was dan een mogelijkheid geweest.

 

Er was een huisgenoot die een luchtbuks had waar hij wel eens mee geschoten had in dat studentenhuis. Maar ik was daar nooit bij geweest.

 

Was dit een 2e keer geweest dat er op mij of mijn spullen geschoten was, voor de grap. of omdat ze mij een”rare” vonden?

 

Na mijn diagnose kreeg ik eens de vraag of ik vaak gepest was. Ik zei daarop dat ik dacht van niet, of ik had dat nooit gemerkt. De reactie daarop was: “dat zou dan wel eens jouw redding geweest kunnen zijn”. Voortbordurend daarop komt het nu bij mij op dat deze 2 bovengenoemde incidenten wel eens gerekend moeten worden bij pesten. Dat heb ik dan toentertijd niet doorgehad, maar na 60 respectievelijk 48 jaar kom ik daar dus alsnog achter. Gelukkig heb daar toen (en nu) geen problemen mee gehad.