terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                            thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 301 - 400        chrono 19 t/m 29 jaar        thema hobby

 

15-04-2017

formatielanding

 

319 Z 1966

 

Op een dag was ik wat aan het thermiekvliegen, tot ik op een moment een ander zweefvliegtuig zag dat ook naar beneden aan het komen was. Op één of andere manier kreeg ik de ingeving dat een mij goed bekende vlieger was. Terwijl ik naar dat andere toestel toevloog, draaide dit toestel in mijn richting. We zwaaiden naar elkaar, en zonder verdere signalen gingen we gezamenlijk aan het landings-circuit beginnen. Op het rugwindbeen vlogen we op precies dezelfde hoogte, en zo dicht mogelijk naast elkaar als we konden. Dat was naar schatting met tussen onze vleugeltippen slechts 1 meter. Onze vleugels waren precies in elkaars verlengden. Toen we de startplaats voorbij waren gevlogen, moesten we indraaien naar het dwarswindbeen. Ik vloog daarbij aan de binnenkant, dus als ik de vleugels precies in lijn wilde houden, dan moest ik langzamer vliegen dan de ander. Maar om iets lager te komen moest ik dan de remkleppen gebruiken. Dat lukte zeer goed. Nadat we zo een bocht van 90 graden hadden gemaakt, wilden we weer op gelijke hoogte komen, Daartoe moest ik versnellen (door de neus naar beneden te duwen, wat mij hoogte kostte), en de ander vertragen (door de neus omhoog te trekken, wat hem te veel hoogte opleverde). Hij moest dat compenseren door nu zijn remkleppen te gebruiken. Toen we in het verlengde van de landingsbaan kwamen, moesten we nogmaals een bocht naar rechts maken. Dat ging weer op dezelfde manier. We werkten zo goed samen (en dat alles zonder dat we daarover afspraken hadden gemaakt), dat de gehele manoeuvre er, volgens alle mensen op de grond, professioneel uitzag. Na een perfecte formatie-landing werd er flink geapplaudisseerd.

Op de vraag hoeveel oefening dit stuk vliegkunst nodig had gehad, was het antwoord: er was niets geoefend of afgesproken. Zelf waren we alle twee verbaasd dat het zo prachtig was gelukt, maar we hebben het nooit meer herhaald. Waarschijnlijk hadden we allebei het gevoel dat dat te veel risico zou betekenen.

 

Dus: zonder schade of schande toch veel wijzer geworden?