terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:         aspie-logisch              chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht         aspie 301 - 400            chrono 35 t/m 39 jaar         thema werk

 

01-04-2017

harde landing Fokker-50 1e vlucht

 

310 F 1985

 

Na mijn wintersportvakantie eind december 1984 kwam begin januari weer werken. In de auto met mijn poolmaats, hoorde ik dat de Fokker50 zijn 1e vlucht in de Kerstvakantie had gemaakt, maar dat de landing niet zo netjes was verlopen. Het toestel had een harde landing gemaakt, was weer opgestuiterd, en was vervolgens toch nog goed geland. De oorzaak was nog onbekend.

Ik dacht meteen te weten wat de oorzaak was geweest, en gaf uitleg aan mijn poolmaats. De β-regeling was volgens mij de oorzaak. Door dit nieuwe mechanisme werd de bladhoek van de propeller aangestuurd, i.p.v. de gashandel, zoals in de oude situatie. De methode om de F27 te landen was: trek op de baandrempel meteen het gas dicht. Dan landt het toestel zo snel mogelijk. Maar met deze nieuwe regeling zou dat een kortstondige blokkade van de luchtstroming over de vleugel (achter de propeller) veroorzaken, waardoor er korte tijd wat minder draagvermogen zou optreden. Dat had de harde landing veroorzaakt, gevolg door een herstel van het draagvermogen. Dus er was niets mis geweest aan het toestel, slechts een kleine aanpassing in de landingsmethode zou voldoende zijn. Dit alles volgens mijn analyse in de auto op weg naar Schiphol.

 

Aangekomen op de afdeling hoorde ik hetzelfde relaas, en vertelde daarop aan mijn collega ( die van fragment 383) mijn analyse. Hij heeft dat aangehoord en vervolgens aan anderen verteld. Dat gebeurde niet in mijn bijzijn, dus was voor die anderen niet bekend dat dit mijn analyse was. Het gevolg: daar werd wel naar geluisterd. Na verder onderzoek bleek: mijn idee beschreef de oorzaak.

Ik heb toen besloten voortaan tegen die collega mijn ideeën te vertellen = betere kans dat het door komt. Niet vertellen dat het mijn idee was. Ik wist toen niet of dat bekend was, maar ik hield het maar stil. Het zou best kunnen dat de chef (Jack) daar wel van wist. Dat zou dan mede verklaren waarom Jack steeds meer vertrouwen in mijn deskundigheid kreeg. Maar daarover heb ik nooit iets gehoord. Ook niet gevraagd overigens. Daarvoor was ik al teveel mijn zelfvertrouwen kwijt.

Maar het kan best zijn dat behalve Jack ook die collega en de groepsleider daar net zo veel van wisten. Ik heb ook daarover nooit iets gezegd of gevraagd.