terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                        thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 201 - 300       chrono 70 jaar                 thema publicaties

 

16-07-2016

het muntje moet nog vallen

 

232 D 2016

 

Soms wordt gezegd dat autisten een trage (gedachten) verwerking hebben: “het muntje moet nog vallen”. Voor mij heeft die opmerking vaak wel een wat nare bijsmaak.

 

In deze huidige snelle maatschappij wil men meestal snel iets kopen, waarvoor automatieken zijn ingericht. Hier staan automaten waar wat geld in moet worden gestopt, en dan wil men snel iets krijgen. Wachten op een vers gezette koffie is er vaak niet meer bij. Maar is deze analogie wel de juiste? Of is het de interpretatie van een niet-autistisch brein?

 

Vergelijk ook eens de mogelijke analogie met de “langzaam malende ambtelijke molen”.

 

Als een plan wordt gemaakt, moet er een vergunning voor worden aangevraagd. Deze vergunning wordt niet verleent op een “gelikte” presentatie, maar beoordeeld na een grondige analyse. Om er zeker van te zijn dat er niets vergeten wordt, moet het plan door vele deskundigen worden geëvalueerd. Om er zeker van te zijn dat er geen documenten vergeten worden of zoek raken, wordt een uitgebreide procedure gebruikt, waarbij alles goed wordt vastgelegd en gedocumenteerd. Het voortdurend bijhouden van de administratie gebeurt zorgvuldig, met als gevolg het verbruik van veel tijd. Er wordt goed doorgewerkt, maar voor de buitenstaander is er ondertussen niets van te zien. De doorlooptijd (elapsed time genoemd bij computers) kan voor iemand die de procedure niet kent het idee geven dat er traag gewerkt wordt (ambtenaren doen “niets of weinig”) wat door allerlei flauwe “ambtenarengrappen” nog eens wordt versterkt, maar in onze huidige complexe samenleving is dit absoluut noodzakelijk. De procedures zijn ontstaan door ervaringen met gemaakte fouten, en ontworpen om een herhaling te voorkomen.

 

Als een autist plotseling een vraag krijgt over een onderwerp waarop hij niet is voorbereid, dan wordt een denkproces opgestart dat alle schijven zal volgen. Dat kan beginnen met het omschakelen (of zoeken) naar de juiste context, waarna het doorlopen van alle benodigde schijven zal volgen. De verwerkingssnelheid kan dan wel goed zijn, maar uiterlijk is er niet direct resultaat te zien. Dat wordt nog versterkt door de geringe mimiek van de autist (hij lijkt “met stomheid geslagen”). Een verstoring van deze procedure kan tot gevolg hebben dat het proces weer van voren af aan begonnen moet worden. Vergelijk dit met een wijziging van het ingediende plan bij de overheid: alles moet weer opnieuw onderzocht worden = alle schijven weer doorlopen. Als er dan geen fouten zijn ontdekt betekent dat niet dat de procedure onnodig was. Zo zal ook de autist er tenslotte wel uitkomen, maar voor hem is deze werkwijze wel nodig. En soms kan dat een opmerkelijk resultaat opleveren.

 

Bedenk dan eens hoe een autistische interpretatie zou kunnen luiden: als 1 Euro valt, en dat wordt onderweg onverwachts10, (1 + 0 = rekenkundig 1, maar financieel 10 x zo veel waard = een briefje van 10), dan is het niet meer zo zwaar, en valt dus langzamer en stiller: wat is beter? Snel oogsten wat je er in stopt, of langer wachten op resultaat (mogelijk onverwacht beter)?

 

Idem met zaadjes: snel opeten of in de grond stoppen en geduldig verzorgen.

Dat levert appelbomen, met jaren fruit. Of: eikenbomen met jaren bouwmateriaal & schaduw. Of: gras levert voedsel voor koeien, die leveren melk en vlees. Of: planten leveren bloemen, die leveren honing voor de bijen. Of: graan levert meel voor brood.

 

De vroegere agrarische gemeenschap had veel geduldige sorteerders, verzorgers en rekenaars nodig (= autistisch kwaliteiten!), maar tijdens het wachten op de natuur was daar alle tijd voor. Dat was duizenden jaren een duurzame samenleving.

 

Tegenwoordig zijn er machines en computers, want alles moet sneller. Verveling is vaak het gevolg, spelletjescomputers worden steeds vaker gebruikt voor wargames etc. om deze verveling te verdrijven. Deze verandering van de maatschappij kan gekarakteriseerd worden met: van “leven en laten leven” naar “moord en doodslag”.

Leve de vooruitgang, of leve de dood?

Wat wordt “the next level”? Een doodse stilte omdat alles uitgemoord is?

 

DWDD = de wereld draait door. Maar de draaisnelheid begint beangstigende te worden. De waanzin begint er van af te spatten.

Moet je de draaisnelheid van dit tollen nog wat opvoeren zodat alle waanzin er vanaf “gecentrifugeerd” wordt? Maar als alle grondstoffen er doorgedraaid zijn en zelfs onze hele wereld is doorgedraaid, wat dan? Of kunnen we nog teruggaan naar een duurzamere draaisnelheid?