terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                                thema-logisch

naar deel overzicht       aspie 101 - 200        chrono 35 t/m 39 jaar         thema hobby

 

11-11-2016

golfvliegen boven Hollywood

 

173 H 1981

 

In 1981 werd ik door Fokker naar Long Beach gestuurd vanwege de samenwerking met Douglas aan een nieuw verkeersvliegtuig. Omdat ik daar niet in de buurt kon zweefvliegen begon ik met motorvliegen op het vliegveld naast de Douglas-fabriek. Dat ging voorspoedig. Na 15 lesuren mocht op de 12e lesdag solo! Maar met mijn zweefvlieg-ervaring was dat geen vreemde zaak. Ik behaalde ook mijn Amerikaanse radio-brevet, zodat ik vrij mocht rondvliegen. In de 2e week van februari 1982 werd het project gestolpt vanwege de slechte vooruitzichten in de luchtvaart. Ik bleef nog bijna 2 weken in Long Beach om vakantie te hebben. Elke dag ging ik dan met de fiets naar het vliegveld, om met een motorvliegtuig te vliegen. Thuis in Nederland was het al jaren zo dat ik met de auto naar het vliegveld ging om te zweefvliegen, dus hier eens omgekeerd.

 

De laatste dag van mijn vakantie wilde ik een vlucht maken waarbij ik over het internationale vliegveld LAX zou vliegen. Nadat ik midden over de startbanen was gevlogen (in de toegestane corridor) kwam ik boven Hollywood in een wat vreemde situatie terecht: ik moest vol gas geven om op hoogte te blijven. Ik vloog op dat moment op 6.000 voet recht naar het noorden, en kwam maar langzaam vooruit ten opzichte van de grond. Opeens realiseerde ik mij dat dit misschien wel een golf-systeem was ten zuiden van de bergketen noord van Los Angeles. Ik drukte de knuppel wat naar voren om mijn snelheid t.o.v. de grond te verhogen en zo wat sneller vooruit te komen. Na enkele minuten begon ik steeds sneller te stijgen: ik zat in de opwaartse tak van de golf. Ik nam de snelheid wat terug totdat mijn grondsnelheid ongeveer nul was. Ten opzichte van de grond bleef ik zo op dezelfde positie, maar ik steeg snel. Door gas terug te nemen nam de stijgsnelheid wat af, maar met een volledig stationaire motor bleef ik stijgen. Ik had misschien de motor wel af kunnen zetten, maar dat heb ik maar niet gedaan. Toen ik de maximaal toegestane hoogte van 14.000 voet naderde ben ik toen evenwijdig aan de bergketen naar het oosten gaan vliegen, met een iets verhoogde snelheid zodat de stijgsnelheid nul werd. Zo vloog ik van Hollywood naar Big Bear en nog wat verder. zonder hoogteverlies, alles met stationaire motor. Na een uur vliegen begon ik langzaamaan hoogte te verliezen en moest ik gas bijgeven. Het golfsysteem was blijkbaar afgezwakt of ik was buiten het werkingsgebied geraakt.

 

De volgende dag had ik een vlucht naar Washington, waar ik enkele bekenden van de zweefvliegclub zou ontmoeten, en 2 dagen later een vlucht via New York aar Amsterdam.

 

Jaren later ontdekte ik dat ik deze vlucht niet meer in mijn vluchtenboekje had genoteerd. Blijkbaar was ik zo overdonderd door d3e ervaring dat ik het schrijfwerk vergeten was. Maar de herinnering is onvergetelijk. zoals uit dit verhaal blijkt.

 

In Nederland heb ik toen nog ruim 2 jaar motorvliegen beoefend naast het zweefvliegen, maar zweefvliegen vond ik toch veel prettiger. Dus vanwege tijdgebrek het motorvliegen maar stop gezet. Vliegen in een zweefvliegtuig is toch veel rustiger door het ontbreken van motorlawaai. Dat vond ik een belangrijke reden. Niet verwonderlijk voor een autist!

 

In de jaren daarna heb ik vaak gemijmerd over deze vlucht. Ik droomde dan dat ik deze vlucht maakte met een passagier (bijvoorbeeld mijn Amerikaanse instructeur) en dat ik toen de motor wel heb uitgeschakeld. En dat die instructeur wel schrok van mijn actie, maar niet in paniek raakte. Dan kon ik hem uitleggen wat er gebeurde en hoe het verder zou kunnen verlopen. Dat we de verkeersleiding van het internationale vliegveld van Los Angeles via radiocontact op de hoogte stelden van dit weersysteem, zodat ze de verkeersvliegtuigen konden omleiden om niet in de zware turbulentie terecht te komen. Want een verkeersvliegtuig dat op normale snelheid dwars door een dergelijk gebied vliegt komt dan in snelle opvolging omhooggaande en omlaaggaande luchtstromingen tegen die zeer goed voelbaar zijn. Dat zal elke verkeersvlieger willen vermijden.

 

Maar dat is fantaseren achteraf. Het is zo niet gebeurd.