terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:      aspie-logisch                     chrono-logisch                           thema-logisch

naar deel overzicht    aspie 101 - 200    chrono 65 t/m 69 jaar     thema levensbeëindiging 

 

11-04-2016

niet reanimeren penning

 

129 L 2012

 

In 2012 zag ik al lange tijd niet meer zo zitten. Maar aangezien ik al 1976 wist dat zelfmoord plegen er voor mijn niet echt inzat. Toch dacht ik nog vaak na over een manier om mijn leven te bekorten. Van een arts (die tijdelijk extra was bij mijn eigen huisarts) had ik begrepen dat er verschil was tussen morbiditeit en mortaliteit. Sterven door te stoppen met eten en drinken was een moeizame en lange weg. Het niet meer innemen van mijn medicijnen zou leiden tot net zo'n moeizame en vervelende weg.

 

Toen ik eens ging kijken op de site van de NVVE (toen nog Ned. Ver. voor Euthanasie) las ik ook over de mogelijkheid om een niet-reanimeren-penning te gaan dragen. Al gauw merkte ik dat dit idee me meer rust gaf. De ideeën over voor de trein springen op station Best verdwenen al snel. Ik heb toen al snel het formulier ingevuld om de penning aan te vragen. Sinds eind 2012 draag ik hem. In eerste instantie nog niet bij het zwemmen, maar na enkele maanden toch ook daar.

 

Toen ik eens las dat op een bijeenkomst van hulpverleners, er mensen waren die zeiden dat ze zich niets aantrokken van de niet-reanimeren penning, ging ik wel piekeren over een tegenmaatregel (bv. een scherp voorwerp met een beschermingskapje om eventueel zo iemand “terug te kunnen pakken”), maar na mijn diagnose en het daarop volgende inzicht (zie fragment 149 over veranderingen) zakten deze gedachten weg.

 

Tegenwoordig draag ik die penning wel, maar de aanvankelijke redeneringen zijn wel veranderd.