terug naar MIJN AUTISME

naar totaal overzicht:         aspie-logisch              chrono-logisch                      thema-logisch

naar deel overzicht      aspie 101 - 200    chrono 20 t/m 29 jaar     thema studie

 

20-09-2016

militaire dienst

 

125 D 1974

 

Toen ik in september 1964 in Delft begon met de studie, kreeg al snel een oproep voor de keuring. Daar ik al met de studie begonnen was, kreeg ik uitstel.

 

Pas in 1974 kreeg ik alsnog een oproep om in dienst te gaan, niet bij de luchtmacht (waar ik voor ingedeeld stond als officier vanwege mijn studierichting) maar voor de opleiding tot onderofficier. Het werd 't Harde, bij de artillerie. Daar stond ik met mijn leeftijd van 27 jaar tussen de jongens van 18 jaar. Dat gaf in mijn opleiding soms wat wrijving, maar dat leek mij te verwachten. Of die probleempjes iets met mijn autisme te maken hadden weet ik niet. Het leeftijds verschil leek mij toen alles te verklaren (zoals het feit dat ik niet speciaal opzag tegen officieren en onder-officieren).

 

Tijdens de “welkomst-toespraak” zei de majoor onder andere dat wij nu allemaal geacht werden bereid te zijn om te sterven voor vorst en vaderland. Hij vroeg of wij daartoe bereid waren. Er volgde een diepe stilte waarin mijn opmerking: “Ik niet” duidelijk voor iedereen te horen was. De majoor zei daarop: “dat is een duidelijk antwoord, hoe denkt de rest daarover”? En na enige tijd stilte “Dan wordt het tijd dat jullie daar eens goed over gaan nadenken”. De verdere dag verliep normaal.

 

Na 2 maanden kreeg ik de vraag wat ik zelf dacht te kunnen worden. Er werd in 't Harde opleiding gegeven voor stukscommandant en waarnemer. Na mijn opmerking dat ik mijzelf niet geschikt vond voor stukscommandant, en dat het dab waarnemer zou moeten worden, werd mij verteld dat dat vanwege mijn bril niet wenselijk was. Ik zou worden overgeplaatst naar Breda, voor een andere opleiding bij de artillerie.

 

In Breda kreeg ik te horen dat ik opgeleid zou worden tot vuurregelaar: uitrekenen hoe de vuurmond gericht moest worden en met welke lading er geschoten moest worden om de granaat om de gewenste plek te deponeren.

 

Na 2 maanden weer een gesprek: ik werd overgeplaatst naar 't Harde, de officiers-opleiding. Dat zou 2 maanden extra opleiding vergen. Op mijn vraag of ik dan toch in augustus vrij kon krijgen vanwege een zweefvliegwedstrijd in Engeland, werd bevestigend geantwoord.

 

In 't Harde kwam ik dezelfde majoor weer tegen: hij was de commandant van de officiers-opleiding. Hij vroeg meteen: “wat kom jij hier doen”? Toen ik antwoordde dat de commandant in Breda mij hierheen had gestuurd, en dat dat niet op mijn verzoek was gebeurd, Ontdooide hij. Hij zei: “Dan zal ik jouw niet terugsturen, want dan wordt jij de speelbal van onze onenigheid. We vinden wel een oplossing”. En zo begon mijn opleiding tot officier TMD (terrein-meet-dienst). Dat betekende dat ik moest leren om met een klein groepje voor een batterij met 6 stuks geschut de plaats exact te bepalen t.b.v. de vuurleiding. Gezien mijn interesse voor kaarten en mijn wiskundige kennis een prima job.

 

In augustus zou ik dan naar de parate troepen gaan = Nunspeet. Aangezien ik als overtallige TMD-officier niet nodig was in Nunspeet, was mijn gewenste vakantie mogelijk.

 

Na mijn vakantie kwam eik er al gauw achter dat ze eigenlijk een beetje in hun maag zaten met mij: de afdeling veldartillerie werd geleidelijkaan opgeheven en het materieel zou in depot gaan. Maar hogerhand had besloten dat ik naar Nunspeet moest. Dus werd ik voorlopig geplaatst bij de stafbatterij. Ik was toen al gepromoveerd tot kornet, de rang net onder een officiers-rang. Dus ik hoefde niet bij het dagelijks appèl aanwezig te zijn. Maar ik was er wel elke dag aanwezig, wat op prijs werd gesteld. Zowel bij de officieren, maar ook bij de manschappen.

 

Na enkele maanden had de staf-officier TMD een andere eenheid gevonden, en verdween dus in Nunspeet. Ik werd toen benoemd tot staf-officier TMD, en behoorde zo opeens tot de staf. Bij een oefening met alleen staf-officieren van de divisie moest ik dus ook mee, terwijl de rest van de afdeling in de kazerne bleef. De oefening vond plaats in oost Brabant, dus voor mij bekend gebied. Kaartlezen was al een hobby van mij, maar nu ging dat extra makkelijk.

 

In verband met de grote zomer-oefening in Duitsland werd de afzwaaiend TMD-officier van een batterij gevraagd om voor 6 maanden als KVVer bij te tekenen. Die zou dan de functie van staf-officier TMD van mij overnemen. Ik zou dan de munitie-officier worden die belast was met het voorbereiden van de granaten en de ladingen. De artillerie schoot namelijk met scherp! Dus dat was in vredestijd een extra zorg. Dat betekent: nooit gasmaskers dragen bij oefen-alarm en dergelijke gelegenheden. De veiligheid van burgers ging altijd voor.

 

Direct na deze oefening kon ik afzwaaien. Wel werd ik nog bevorderd tot 2e luitenant, maar ik heb nooit meer een oproep gehad voor een herhaling. Mij hadden ze niet nodig.